من فدای حرمت آن نغمه هایت نازنین

جان شده مفتون آن آرایه هایت نازنین

چون تو دلجویی کجا یابم که جان قربان کنم

جان ذبیح مهر و ماه و کامه هایت نازنین

گر فرود آیی و با من لحظه ای همره شوی

جان نو گیرم من از آن واژه هایت نازنین

راه رابستی که من از منزلت دل برکنم

من فدای پیچ وتاب کوچه هایت نازنین

آن کمانی را که زه کردی فرو کن در دلم

تا ببینم من شکار لحظه هایت نازنین

من کلاهم را به میمند افکنم گر این شود

بعد از این من باشم و گل واژه هایت نازنین

سراینده :فهیم بخشی

28/11/1391

بیرجند