ایران من

 

ایران من تو هدیه ی بزرگ خدایی به روزگار

در هر زمان تو برترین نشانه ی فخری و افتخار

ای سرزمین من پیشانیت بلند  همانند آفتاب

پیچیده باد عطر طرب ناک تو بردشت و کوهسار

 از تپه های سیلک وآبیدرت که هست منشا خیال 

تا لا له های سربلند سرخ شهیدان به هر دیار

وز گرمی و ملاحت بی چون و چرای پارسی

تا مهر ورزی  بی بدیل ایرانیان زهر تبار

از بی حساب نعمت موجود در وجب وجب خاکت

تا بی شمار خصلت نیکو ی این یلان به هر پیکار

شاد باشی و پیوسته سربلند چون دماوندت

وکور باد پیوسته دید ه ی شورچشمان  ،روزگار

فهیم بخشی 13/10/91

بیرجند