ای ظفرمندان کوی عاشقی مردانِ مرد

ای تمام همّ و غمّ و عزمتان تسکینِ درد

 مام میهن از سرشک نیکتان، آیینه بخت

سنگرِ ایمانتان چون باقران* دیرینه سخت

 وارثان هشت اقلیم وطن در هشت خوان

خوان هشتم را، بنا کردید خود، در این جهان

 سقف رویای سیاه دشمنان ویرانه گشت

بس که در دنیا حدیث عشقتان پروانه گشت

 ای وضو بگرفتگان در آسمانِ لاجورد

آسمان، انگشت حیرت می گزد از آن نبرد

 هر چه دشمن آن زمان غوغای نویی ساز کرد

غرش شیرانتان صد حرف او یک غاز کرد

 مشت پولادینتان امیالشان را خام کرد

یأس را هم کاسه ی بد خواهِ بد فرجام کرد

 پای خُفّاشان و کَفتارانِ  بیرون از گِلیم

تا ابد گردید ،  از هر زاده ی مادر  ، عقیم

 کهکشانی از جوانان وطن همگامتان

کوچه ها،  همسنگرانِ  زنده ی گمنامتان

 کعبه آمالتان آرامش ایران زمین

جامه ی اِحرامتان را صدهزاران آفرین

 ارتش ای کانون رحمت، ای صَلابت، شاد باش

تا ابد از هر نماد بندگی، آزاد باش

فهیم بخشی

بیرجند

باقران*:رشته کوهی زیبا در جنوب بیرجند