تقدیم به مردم خونگرم شریف و مهربان استان کرمان

به پاس زحماتشان در نشست شعر تابستان 1394

همیکه بچه کرمونی  دمت گرم

همیشه ساده میمونی دمت گرم

تو معجون  انار و بابک و بافت

بم و جیرفت و سیرجونی دمت گرم

تِ ایی  ماتم سرای خالی  اَ  درد

پُر   اَ   دردی و  درمونی دمت گرم

اَ  گرمای  وجودت جای گندم

دلم گردیده بریونی دمت گرم

لبی پر خنده و بامزه داری

خدایی بهتر اَ جونی دمت گرم

دلت حتی اگه پر غصه باشه

نمی فهمن پریشونی دمت گرم

فدای او دل مِمُوون نوازت

تکی در سبک مِمُوونی دمت گرم

وَشِت  فرقی نداره  اَ  کجاین

چه بیرجندی چه تهرونی دمت گرم

اگه " اکبر" بشی  هم تو خودته

ز "هوشو" سر نمی دونی دمت گرم

گلایه ور دلت معنی نداره

نه رو  ور  رو  ،  نه پنهونی دمت گرم

اگه  ور  من  ملامت ها   ببینی

می گی : بِل کاکا ، هِشتو نی ، دمت گرم

بشت  میگن :  ولش  ،  یه لا قبا    ره

نمی ری ،  چون نمی تونی ، دمت گرم

نمی گم اَ  رقیبونم  حذر  کن

خودت ایناره می دونی دمت گرم

یه بیرجندی اَشت  ای شعر ه گفته

تو که  ،  قدرشه، می دونی ، دمت گرم

قسم خوردم که  اَ   دینت  نپرسم

همیکه ، بچه کرمونی ، دمت گرم

فهیم بخشی

بیرجند